خلاصه
ترکیب اصلی فولادهای منگنزی آستنیتی، شامل حدوداً % 2/1 کربن و %12 منگنز میباشد. این دسته از فولادها برای اولین بار در سال 1882 توسط آقای رابرت هادفیلد ساخته شدند. این فولادها از لحاظ اینکه دارای خواص مرکبی مثل سختی بالا، قابلیت چکش خواری با ظرفیت بالای کار سختی و مقاومت سایشى معمولاً خوباند، مورد توجه قرار گرفته اند. به همین دلیل تلاشهای زیادی برای ارایه طرحهایی در جهت بهبود این خواص انجام شده است ولی فقط در تعداد کمی از این طرحها شاهد پیشرفت و بهبود چشمگیر در خواص بودهایم.در طرحهای ذکر شده تلاش بر این بوده که با ایجاد تغییراتی در میزان درصد کربن، منگنز و یا اضافه کردن عناصری از قبیل : کرم، نیکل ، مولیبدن ، وانادیم ، تیتانیم و بیسموت خواص را بهبود ببخشند.
ادامه مطلب ...
چکیده
فولادهای سرد شده و حرارت داده شده برای ترکیب استحکام کشش با چقرمگی ، اشکال پذیری و قابلیت جوشکاری مورد استفاده قرار می گیرند . اگرچه چقرمگی و sound ness بودن این فولادها را می توان بوسیله عملیات جوشکاری تحت تاثیر قرار داد، بویژه ناحیه تحت تاثیر گرما (HAZ) ممکن است باعث توسعه شکست ها در طی سیکل های گرمایشی گردد .
در این مقاله، بررسی ابتدایی روی جوشکاری فولاد ASTM A515Gr.B بوسیله بهینه سازی فرایند LBW بدون استفاده از فلز فیلر انجام شده است . کار آزمایشی شامل بررسی متالوگرافیک و بررسی microhardness می باشد . نتایج نشان می دهد که تشکیل ساختارهای بینیت-مارتنزیت در ناحیه تحت تاثیر گرما (HAZ) ناشی از نرخ سرمایشی بالای ناحیه آستنیت شده نزدیک به ناحیه مذاب می باشد . اگر روش LBU را با فرایند SMAW مقایسه نمائیم، این تکنیک مزیت کاهش نواحی ذوب و ناحیه تحت تاثیر گرما را افزایش می دهد . HAZ اندازه گیری شده دارای وسعت mm4/0 است با وجود نرخ های سرمایشی بالاتر فرایند LBW مقادیر سختی با فرایند SMAW یکسان است .
با سلام به همگی دوستان عزیز
در این وبلاگ در جهت معرفی مطالب جدید در رشته مهندسی مواد
مقالات مختلفی قرار خواهد گرفت. امیدوارم این وبلاگ بتونه مرجع خوبی
برای دانشجویان این رشته مهندسی به حساب بیاد.